We waren on the road again. De laatste echte trip op vier wielen. Net na Taupo wurmden indringende zwaveldampen zich uit de velden in ‘t busje naar binnen. Het zag er wat spacy uit, de dampen, langs weerskanten van de baan. De rit ging verder langs de prachtige Maori-houtsculpturen in Tokoroa, via de landelijke coté van Hamilton richting dé Nieuw Zeelandse metropool bij uitstek: Auckland, smeltkroes van volkeren.
Ondanks het feit dat we al een hele tijd geleden een profiel hadden aangemaakt op de Couchsurfing*-website, is ‘t pas nu dat we er echt gebruik van gemaakt hebben. De eerste vier dagen sliepen we in de bus bij Hamish, een ingenieur van vijftig, o.a. begeesterd door cappuccino & psytrance-muziek. Na twee dagen was ons busje verkocht (een heerlijk eenvoudige transactie), en sliepen we in de tent in Hamish’ tuin, in de suburb Hillsborough. Ondertussen puzzelden we aan de planning voor de laatste tien dagen: mensen contacteren, zien hoe we van A naar B kunnen geraken en bekijken wat we nog kunnen én willen doen. Wijzers draaien voortdurend rond hun as; de laatste dagen tikken weg.
Ook via Couchsurfing maakten we kennis met Angel en Patrick (hun “nieuwe namen”), een Chinees koppel dat sinds 2 jaar op Northshore woont. Het druilerige weekend brengen we door bij deze heerlijke mensen, leren met stokjes eten en proeven van het lekkere eten. Geweldig plezante conversaties leren ons een basis ‘hoe-moet-ik-afpingelen-in-China?’, over een aantal grote verschillen tussen Oost en West, hun ‘vlucht’ van het Chinese regime en over traditionele muziek uit hun geboortestreek. Zeker omdat er blaas- en snaarinstrumenten aan te pas komen die wij helemaal niet kennen, was ik (J) meteen verkocht. Patrick maakte een selectie voor op onze harde schijf.
Na nog een nachtje kamperen op een veel te dure camping (bij gebrek aan beter) zitten we alweer op de ferry, dit keer richting Half Moon Bay, richting Lauren en Graham.
Bij hen mochten we de laatste dagen logeren. We zijn ze zo dankbaar omdat ze met ons grote fietsdozen zijn gaan halen zodat we op ‘t gemakske onze fietsen konden prepareren voor de vlucht.
Tijdens de laatste dagen hebben ze gevraagd of we geen goesting hebben om eens met hun boot ’t water op te gaan. “Sounds good!”, was onze reactie. ‘s Anderendaags tegen 15 á 20 knopen door de Hauraki Gulf, ’t zonneke schijnt, een licht windje waait. De spoedcursus vissen die Graham me (J) geeft levert al gauw drie mooie Snappers op. Gaat smaken!
Nadat enkele broodjes & een flesje Stella achter de kiezen verdwenen waren, sprongen we in de dingy en zetten voet op Motehuie, een onbewoond eiland in de Golf.
Zaterdag, onze laatste dag, verkenden we het eiland Rangitoto. Acht honderd jaar geleden was deze vulkaan nog actief. Anno 2011 is dit (onbewoonde) eiland een wandelparadijs, met adembenemende panorama’s vanaf de top, naast de krater van deze groene vulkaan. Als rietstengels torent de skyline van Auckland zich uit, in het ‘central business district’. Het is een stipje aan de horizon, net als de haven van de stad. Tal van eilanden, zoals Waiheke (zie verslag 5) liggen net boven het wateroppervlak en zeil- en sportvissersbootjes varen er vredig omheen…
Zondagochtend 3 april: om 4uur gaat de wekker. Lauren & Graham stelden al enkele dagen geleden voor om ons naar de luchthaven te brengen. Protesteren had geen enkele zin! Ons tegenargument (“’t vroege uur”) werd van tafel geworpen. En zo geschiedde het.
Het inchecken verliep redelijk vlot, beide vluchten waren -ondanks de krappe beenruimte- aangenaam. Auckland, Brisbane en Brisbane Bali.
Een nieuw continent!
Special thanks to:
Maureen & Bob (Kaukapakapa) for making our first night on the road easier, Jason & Kyla (Invercargill) for their hospitality and ride to the hospital, Kyle & Crystal (Colorado, US) for picking us up while we were hitch hiking in the rain and taking us all the way to Kinloch, Manuela & Mike (Christchurch) for the many nights we could stay with them, aswell after the earthquake, Hamish (Hillsborough, Auckland) and Angel & Patrick (Northshore, Auckland) for their hospitality and last but not least: Maureen Powell (Napier) for giving us a warm home twice when we needed it most, also for her help when we were looking for a van and so much more (!) and Lauren & Graham (Howick, Auckland) for everything they have done for us (getting a last-minute parcel and bike boxes, ride to the airport, etc etc, just too much to sum up!). Thanks a lot guys, we are so grateful : )
*Couchsurfing: een portaal waar thuisblijvers de (gratis) slaapplek aanbieden die reizigers met open armen ontvangen. Het hele project is echter veel meer en richt zich ook op het uitwisselen van reiservaringen onder de CS’ers. Meer info op http://www.couchsurfing.org
Geen opmerkingen:
Een reactie posten