27 "This is the end..." (epiloog)

========================================================================
EDIT: de (voorlopig) 3 laatste foto's staan vooraan in het meest recente album. "Profiteert ervan, 't zen de leste!" :)
========================================================================

This is the end,
Beautiful friend

This is the end
My only friend, the end

Of our elaborate plans, the end
Of everything that stands, the end
No safety or surprise, the end...

~The Doors, 1967~

Beste lezer,

Het schrijven aan een nieuw, up-to-date verslag vlot niet, zoals je wellicht al had gemerkt. Er is zoveel nog gebeurd, we weten niet goed waar te beginnen. Vandaar: diegenen die nog geïnteresseerd zijn in een reisverslag van de laatste weken [Myanmar – Maleisië – Thailand], zondag (18/9) landen we om 14u45 op Zaventem :)

Met onze reis door Myanmar was het net alsof we een stapje terug in de tijd gezet hadden. Het land intrigeerde ons enorm, onder meer door de restricties (en controles) die je als reiziger ervaart, maar zeker ook omwille van de prachtige landschappen & de vele ambachten die anno 2011 nog beoefend worden. Vanaf Kuala Lumpur, Maleisië, volgden we de westkust tot aan de eilanden Penang & Langkawi. Van daaruit staken we de grens met Thailand over, deden nog wat “island-hopping” en spoorden de laatste etappe tot in Bangkok, ten derde male.
De cirkel is rond.
We komen naar huis.

Het wordt dringend tijd om alle indrukken, vanaf de eerste dag op Nieuw Zeelandse bodem -nu 10 maanden geleden- te laten bezinken. Dat het een absoluut geweldige reis geweest is, daar zijn Laurie & ik allebei van overtuigd (met of zonder fietsen)!

Voor de moment zijn we in Bangkok en maken ons klaar voor vertrek huiswaarts. De voorbereidingen vlotten goed, zo goed zelfs dat we momenteel voor staan op schema! Het worden nog een paar laatste dagen genieten van het warme klimaat van zuidoost-Azië, van de Thaise keuken en van de mensen die altijd lijken te lachen...

Het was fan-tas-tisch!

No one realizes how beautiful it is
to travel until he comes home
and rests his head
on his old, familiar pillow.

~Lin Yutang~